Во последно време станаа популарни апелите на климатското движење „загадувачот да плати“ и „оданочете ги богатите“, кон што се приклучи и Генералниот секретар на ООН Антонио Гутереш со остар говор за компаниите за фосилни горива и оние што им дозволуваат да работат. Сепак, исходот од овие барања не е ни малку импресивен. Новинарката Седен Анлар ги проучува штетните фискални политики имплементирани во ЕУ и пристапот за даночна праведност што ЕУ мора да го усвои за да ги заштити луѓето и планетата.
Фрапантна инфлација, огромни сметки за електрична енергија, зголемена цена на наемнината – живееме во канџите на најголемата криза во поглед на животните трошоци со децении. Бројките говорат. Едно неодамнешно истражување на Оксфам покажува дека инфлацијата ги троши надниците на 1,7 милијарди работници, а повеќе од 820 милиони луѓе во светот денес се соочуваат со глад. Ситуацијата во Европа ја одразува глобалната слика. Денес, најмалку 50 милиони Европејци живеат во енергетска сиромаштија, народните кујни се преполни со нови корисници, илјадници луѓе се соочуваат со губиток на работните места како резултат на енергетската криза, а многумина други ги губат своите домови поради вртоглавите цени на наемнината.
Влијанието од овој економски пад е толку широко распространето, што, според најновото истражување на Евробарометар, 93 проценти од учесниците во анкетата се загрижени за кризата со животните трошоци, а 45 проценти од испитаниците во моментов имаат „некакви“ или „многу“ тешкотии со нивниот личен доход. Зголемувањето на животните трошоци го зема својот данок, особено кај младите луѓе и нивниот животен стандард бидејќи тие претрпуваат уште еден удар по пандемијата. Неодамна OECD предупреди дека младите луѓе се диспропорционално засегнати од кризата и дека постои ризик од „долгорочни лузни“ врз нивните кариери и економскиот исход.
Линк до статијата на интернет страната на Зелениот Европски Журнал на:
Англиски
Македонски